TRANSPORTERY DLA PRZEMYSŁU SPOŻYWCZEGO

przewodnik po typach, doborze i integracji z linią

Transporter na linii produkcyjnej w zakładzie spożywczym to nie pojedyncze urządzenie - to klamra, która spina wszystko pozostałe. Decyduje o tym, jak szybko można uruchomić linię po myciu, czy system wizyjny pracuje stabilnie, czy produkt dociera w wymaganym stanie do pakowania, czy zakład przejdzie audyt bez uwag. Wybór niewłaściwego typu transportera - albo właściwego typu, ale w niewłaściwym wykonaniu - kosztuje przez całą żywotność linii: w przestojach, w wymianach taśmy, w reklamacjach, w wycofaniach. Wybór trafiony kosztuje raz, w fazie inwestycji, i potem zwraca się przez lata.

Ten przewodnik jest punktem wyjścia dla osób, które stoją przed decyzją o budowie nowej linii albo modernizacji istniejącej. Pokazuje wszystkie typy transporterów, jakie realnie znajdują zastosowanie w branży spożywczej, ich mocne i słabe strony, segmenty branży, w których dominują, oraz najważniejsze kryteria doboru. Każdy typ jest też przedmiotem osobnego, znacznie bardziej szczegółowego artykułu na naszym blogu - łącze znajdą Państwo w odpowiedniej sekcji poniżej. Artykuł kierujemy do właścicieli i dyrektorów zakładów spożywczych, kierowników produkcji, inżynierów utrzymania ruchu i osób odpowiedzialnych za inwestycje technologiczne.

Co decyduje o doborze transportera

Zanim spojrzymy na poszczególne typy, warto wymienić wprost zmienne, które determinują wybór. To one decydują o tym, że ten sam transporter, który świetnie sprawdzi się w jednym zakładzie, w drugim okaże się błędem.

Pierwsza zmienna to charakter produktu. Czy to wyrób pakowany jednostkowo (butelka, słoik, woreczek, karton), czy produkt luzem (kawałki mięsa, plastry sera, ciasta, słone przekąski, owoce, warzywa), czy materiał sypki (mąka, cukier, granulaty)? Każda z tych grup wymusza inny rodzaj powierzchni nośnej.

Druga zmienna to wymiar higieniczny. Czy produkt kontaktuje się bezpośrednio z taśmą lub łańcuchem, czy jest pakowany? Jaki jest reżim mycia - mycie pianowe, spłukiwanie wysokociśnieniowe, mycie wodą gorącą, para? Czy zakład pracuje z produktem gotowym do spożycia, dla którego ryzyko skażenia jest największe? Czy obowiązują dodatkowe wymagania klientów sieciowych albo eksportowe?

Trzecia zmienna to warunki termiczne. Produkt gorący prosto z pieca, zamrażalnik tunelowy z temperaturą poniżej -30°C, mycie wodą o temperaturze 80°C, kontakt z parą - różne materiały taśm i łańcuchów wytrzymują różne zakresy temperatur, a wykroczenie poza zakres oznacza przedwczesne zużycie.

Czwarta zmienna to geometria linii. Linia prosta, ze zmianą poziomu, z zakrętem, z bocznym przesunięciem? Z buforami akumulacyjnymi? Z odgałęzieniami? Niektóre typy transporterów akceptują tylko proste odcinki, inne pozwalają na zakręty i zmiany kierunku w obrębie tego samego napędu.

Piąta zmienna to integracja z automatyką. Czy nad transporterem jest kamera inspekcyjna? Odrzutnik produktu? Waga? Robot pakujący? Każdy z tych elementów stawia transporterowi wymagania, których standardowy katalogowy model często nie spełnia.

Dopiero patrząc przez te pięć filtrów można sensownie odpowiedzieć na pytanie „jaki transporter jest odpowiedni dla mojej linii". W praktyce odpowiedź często brzmi: dwa albo trzy różne typy, dobrane do różnych stref linii.

Typy transporterów stosowane w przemyśle spożywczym

Transportery taśmowe z taśmą poliuretanową (TPU)

Standard branżowy dla transportu produktu spożywczego - luzem albo pakowanego - w aplikacjach, w których wymagana jest ciągła, gładka, nieporowata powierzchnia kontaktowa łatwa do umycia. TPU to skrót od poliuretanu termoplastycznego, materiału powlekającego rdzeń tkaninowy lub tworzącego jednorodny przekrój taśmy. Pracuje w zakresie od około -30°C do +80°C w wersjach standardowych, do +110°C w wersjach o podwyższonej odporności na hydrolizę, jest odporny na tłuszcze zwierzęce i roślinne, dobrze znosi mycie wodą i typowe środki chemiczne stosowane w spożywce.

Typowe zastosowania to piekarnia (formowanie i transport ciasta, podawanie do pieca, transport wyrobów po wypieku), cukiernictwo, przetwórstwo owoców i warzyw, sortowanie i pakowanie konfekcji, transport opakowań jednostkowych w liniach mleczarskich, mięsnych i rybnych.

Mocne strony: gładka, ciągła powierzchnia bez szczelin, łatwa do mycia, dobra odporność chemiczna, możliwość pracy z bardzo małymi promieniami przekazania między transporterami, niewielka masa konstrukcji. Słabe strony: ograniczenia temperaturowe (gorące produkty wymagają wersji specjalnych), wrażliwość na ostre krawędzie i przedmioty mogące naciąć powłokę, konieczność precyzyjnego napięcia i prowadzenia taśmy, ograniczona możliwość pracy w łukach (transporter zakrętowy z TPU wymaga specjalnych rozwiązań konstrukcyjnych).

Szczegółowo opisaliśmy ten typ w artykule Transportery taśmowe z taśmą TPU w przemyśle spożywczym - dobór, konstrukcja, higiena.

Transportery rolkowe - czynne i bierne

Transporter rolkowy to ciąg rolek osadzonych w ramie, po których przesuwa się ładunek. W wersji biernej (grawitacyjnej) rolki obracają się swobodnie pod ciężarem produktu, który zsuwa się po niewielkim spadku. W wersji czynnej (napędzanej) rolki są napędzane silnikiem - łańcuchem, paskiem zębatym, sprzęgłem klinowym albo rolkami z wbudowanym napędem.

W przemyśle spożywczym transportery rolkowe znajdują zastosowanie głównie do produktów pakowanych zewnętrznie - kartonów, skrzynek, palet, dużych worków zbiorczych. Nie służą do bezpośredniego kontaktu z żywnością niepakowaną. Typowe miejsce w zakładzie to strefa pakowania końcowego, magazyn międzyoperacyjny, transport opakowań zbiorczych z linii produkcyjnej do strefy paletyzacji, akumulacja kartonów przed owijarką.

Mocne strony: prostota konstrukcji, niska awaryjność, łatwość rozbudowy o dodatkowe odcinki, możliwość buforowania (na transporterze rolkowym kilka kartonów może czekać w kolejce bez stojącego silnika), niskie koszty eksploatacji, dobra dostępność serwisowa. Słabe strony: brak nadawania się do produktu bezpośrednio kontaktującego z taśmą, ograniczenia higieniczne (rolki to potencjalne strefy gromadzenia zanieczyszczeń), nie sprawdza się dla produktów lekkich, miękkich, nieregularnych ani niewielkich.

Szczegółowo opisaliśmy ten typ w artykule Transportery rolkowe w przemyśle spożywczym - czynne i grawitacyjne.

Transportery z taśmą modułową

Taśma modułowa składa się z prostopadłościennych modułów wykonanych z tworzywa (najczęściej polietylenu, polipropylenu lub poliacetalu) połączonych ze sobą poprzecznymi prętami. Powstaje w ten sposób taśma, która łączy cechy taśmy ciągłej (jeden napęd, jeden obieg) z cechami łańcucha (sztywność wzdłużna, możliwość pracy w łukach, brak potrzeby stałego napięcia wzdłużnego). Napęd jest zębaty - koła łańcuchowe wchodzą w wybrania modułów.

Typowe zastosowania to długie odcinki transportu produktów w opakowaniach jednostkowych lub luzem, linie zakrętowe (taśma modułowa może być prowadzona w łukach poziomych i pionowych), transportery o dużych szerokościach (powyżej 1500-2000 mm), transportery o nietypowych geometriach - z dziurami pod automatykę, ze ściankami bocznymi, z elementami zatrzymującymi produkt. Sprawdzają się w piekarniach (zwłaszcza w strefie po wypieku), na liniach pakowania konserw rybnych, w przetwórstwie mięsa i drobiu, w mleczarniach, w produkcji wyrobów gotowych.

Mocne strony: praca w łukach, duże szerokości, łatwa wymiana uszkodzonych modułów (nie wymienia się całej taśmy, tylko zniszczone fragmenty), wysoka tolerancja na uderzenia mechaniczne, otwarta struktura pozwalająca na mycie wodą lub powietrzem przelatującym przez taśmę, duża paleta typów powierzchni (gładka, otworowana, ze sworzniami akumulacyjnymi, ze ściankami). Słabe strony: szczeliny między modułami jako potencjalne strefy zalegania produktu (wymagają adekwatnego mycia), wyższa masa od taśm TPU, brak idealnie gładkiej powierzchni przy delikatnych produktach, większa głośność pracy.

Tym typom poświęcimy osobny, szczegółowy artykuł w kolejnej części serii.

Transportery z łańcuchem acetalowym

Łańcuch table-top to wąski, sztywny łańcuch składający się z płaskich ogniw najczęściej wykonanych z poliacetalu (POM), rzadziej z polietylenu lub stali nierdzewnej. Każde ogniwo ma szerokość typową w branżowym standardzie - najczęściej kilka cali, w przeliczeniu kilkanaście do kilkudziesięciu milimetrów. Łańcuchy table-top można łączyć równolegle (kilka pasm obok siebie) tworząc szersze pole nośne, a sztywność boczna pozwala na pracę w łukach poziomych przy zastosowaniu odpowiednich ogniw.

Typowe zastosowania to transport opakowań jednostkowych sztywnych: butelek (szklanych, PET), słoików, puszek, pojemników. Standardowa rola - linia rozlewnicza, linia konserwowa, linia napojowa - od napełniarki przez kapslownicę, etykieciarkę, pakowarkę do owijarki zbiorczej. Tam łańcuch acetalowy króluje od dekad.

Mocne strony: zwartość konstrukcji, łatwość prowadzenia w łukach, kompatybilność z bogatym ekosystemem akcesoriów (prowadnice boczne, smarowanie automatyczne, akumulacja produktu, magnetyczne podtrzymywanie puszek), wysokie prędkości pracy (kilkaset opakowań na minutę), niska wrażliwość na uderzenia, długa żywotność, łatwa wymiana zużytych ogniw. Słabe strony: nie nadaje się do produktu nieopakowanego ani do opakowań niesztywnych (woreczek, folia), wymaga smarowania (zwykle wodno-mydlanego), powierzchnia łańcucha to wąska linia kontaktu, więc transport luźnych przedmiotów lekkich albo płaskich może być niestabilny.

Tym typom poświęcimy osobny, szczegółowy artykuł w kolejnej części serii.

Transportery łańcuchowe

Pojęcie „transporter łańcuchowy" obejmuje rodzinę rozwiązań szerszą niż sam table-top. Mieści się tu też transporter z łańcuchem o szerokich płytach metalowych (slat conveyor - często ze stali nierdzewnej lub stali z powłoką, używany do transportu opakowań zbiorczych w kartonach, skrzynek, opakowań szklanych w środowiskach wymagających wytrzymałości na obciążenie i wysoką temperaturę), transporter z łańcuchem rolkowym napędzającym poprzeczne listwy nośne, transporter podwieszany (overhead, np. do ćwierćtusz w zakładach mięsnych), transporter z łańcuchem do produktów o dużej masie jednostkowej.

Typowe zastosowania w spożywce to: strefy pakowania zbiorczego (kartony, skrzynki, zgrzewki), transport opakowań szklanych w liniach pasteryzacyjnych (gdzie temperatura wymaga rozwiązań metalowych), transport ćwierćtusz i półtusz w zakładach mięsnych (transporter podwieszany), transport palet, transport ciężkich opakowań przemysłowych.

Tym typom poświęcimy osobny, szczegółowy artykuł w kolejnej części serii.

Transportery z taśmą siatkową

Taśma siatkowa to taśma wykonana ze stalowego drutu (najczęściej stali nierdzewnej AISI 304 lub 316), uplecionego w jeden z kilku wzorów branżowych - splot balansowany (balanced weave), prosty (flat flex), siatka oczkowa (eye-link), siatka spiralna. Powstaje w ten sposób elastyczna, ażurowa powierzchnia nośna, która łączy kilka cech niedostępnych w innych taśmach: bardzo szeroki zakres temperatur (od silnie ujemnych do kilkuset stopni Celsjusza w zależności od gatunku stali), pełną przepuszczalność dla powietrza i cieczy, odporność na rozpuszczalniki organiczne i agresywne środki chemiczne, możliwość pracy w warunkach, w których żadna taśma polimerowa nie wytrzymałaby kilku godzin.

Typowe zastosowania to tunele chłodzące i mrożnicze (zamrażalnia tunelowa IQF dla warzyw, owoców, ryb, mięsa, gotowych dań), tunele piekarnicze (transport wyrobów przez piec - chleb, krakersy, biszkopty, pizza), linie suszenia, linie obróbki cieplnej i pasteryzacji, mycie produktu z odsączaniem, smażalnie i frytkownie (smażenie ciągłe), wszelkie procesy wymagające ekspozycji produktu na medium gazowe lub ciekłe przepływające przez taśmę.

Tym typom poświęcimy osobny, szczegółowy artykuł w kolejnej części serii.

Transportery ślimakowe

Transporter ślimakowy to obracający się ślimak (spirala) wewnątrz rury lub koryta, który przepycha materiał wzdłuż osi ślimaka. To rozwiązanie do produktów innych niż wszystkie wymienione wyżej - do materiałów sypkich (mąka, cukier, sól, kasze, granulaty, mieszanki suchych składników), do produktów gęstych pompowanych (ciasta o wysokiej lepkości, masy karmelowe), do biomasy odpadowej i bocznych strumieni produkcji.

W zakładach spożywczych ślimak pojawia się w obszarach silosów surowca, dozowania komponentów do mieszalników, transportu produktu między poziomami zakładu, odbioru produktu z urządzeń procesowych (np. odpad ze skórowaczek, obierek, miazgi), transportu osadu na liniach przetwarzających wodę. Konstrukcja zamknięta daje istotną przewagę higieniczną - produkt jest izolowany od otoczenia, co dla materiałów sypkich kurzących lub ryzykownych mikrobiologicznie bywa kluczowe.

Tym typom poświęcimy osobny, szczegółowy artykuł w kolejnej części serii.

Drzewo decyzyjne - który transporter dla mojej linii

Najprostsza ścieżka prowadząca od potrzeby do typu transportera wygląda następująco.

Jeżeli transportuję produkt opakowany zewnętrznie (karton, skrzynia, paleta) i nie potrzebuję higieny strefy kontaktu z żywnością - kierunek to transporter rolkowy (krótkie odcinki, akumulacja, sortowanie) lub łańcuchowy (długie odcinki, duże obciążenia, wysokie temperatury w strefie pasteryzacji).

Jeżeli transportuję opakowanie jednostkowe sztywne (butelka, słoik, puszka) na linii rozlewniczej, etykieciarce, pakowarce - kierunek to łańcuch acetalowy table-top, ewentualnie łańcuch ze stali nierdzewnej w strefach pasteryzacji.

Jeżeli transportuję produkt luzem lub w opakowaniu jednostkowym i wymagana jest ciągła, gładka, łatwa do mycia powierzchnia bez szczelin, a temperatura mieści się w zakresie typowym dla TPU - kierunek to transporter taśmowy TPU.

Jeżeli wymagana jest duża szerokość roboczej powierzchni, praca w łukach poziomych, otwarte powierzchnie umożliwiające mycie przelotowe wodą, albo nietypowa geometria z dziurami lub ściankami - kierunek to taśma modułowa.

Jeżeli proces wymaga przepuszczalności powietrza lub cieczy przez taśmę (chłodzenie tunelowe, mrożenie, pieczenie, suszenie, mycie z odsączaniem) albo skrajnych temperatur (powyżej 110-120°C dla TPU, poniżej -30°C dla wielu tworzyw) - kierunek to taśma siatkowa ze stali nierdzewnej.

Jeżeli transportuję materiał sypki, gęstą masę, biomasę odpadową, materiał wrażliwy na kurzenie lub kontaminację - kierunek to transporter ślimakowy w wykonaniu zamkniętym.

To uproszczenie. W praktyce na linii spożywczej często współgra kilka typów: na przykład transporter rolkowy w strefie pakowania kartonów, taśma modułowa w pasteryzatorze, taśma siatkowa w tunelu mrożącym, łańcuch acetalowy na liniach napełniania. KXM specjalizuje się w projektowaniu takich linii jako całości - od strefy do strefy, z dopasowaniem typów transporterów do zadań każdej z nich.

Wymogi higieniczne i normy - wspólny mianownik wszystkich typów

Niezależnie od typu, transporter pracujący w zakładzie spożywczym podlega tej samej ramie regulacyjnej i tym samym wymaganiom konstrukcyjnym.

Po stronie prawa UE obowiązują przede wszystkim trzy akty. Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 to ramowy akt dotyczący wszystkich materiałów i wyrobów wchodzących w kontakt z żywnością. Rozporządzenie (UE) nr 10/2011 reguluje szczegółowo materiały z tworzyw sztucznych, w tym wymóg deklaracji zgodności, testów migracji ogólnej i specyficznej oraz oceny substancji niezamierzenie dodanych. Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 dotyczy higieny środków spożywczych w samych zakładach, w tym wymogu prowadzenia procedur HACCP i dobrych praktyk higienicznych w odniesieniu do sprzętu produkcyjnego. Transporter jest „sprzętem" w rozumieniu tego rozporządzenia, więc to zakład odpowiada za to, że jego konstrukcja umożliwia skuteczne mycie.

Po stronie rynku amerykańskiego (eksport, audyty klientów ze Stanów Zjednoczonych) obowiązują przepisy FDA - Code of Federal Regulations Title 21, z najczęściej cytowanymi sekcjami 175.300 (powłoki polimerowe) i 177.2600 (gumowe artykuły do wielokrotnego użytku). FDA nie certyfikuje konkretnych urządzeń - to producent komponentów wystawia deklarację zgodności, którą zakład powinien archiwizować i okazywać przy audycie.

Branżowym standardem projektowania higienicznego są wytyczne EHEDG (European Hygienic Engineering & Design Group). Dla transporterów taśmowych kluczowy jest EHEDG Doc. 43 „Hygienic Design of Belt Conveyors for the Food Industry" z 2016 roku, opracowany przez wieloletnią grupę roboczą. Wytyczne EHEDG nie mają mocy prawa, ale w praktyce stanowią oczekiwany przez audytorów standard. Sama certyfikacja EHEDG dotyczy konkretnych urządzeń i jest płatną procedurą u akredytowanego ośrodka - wiele zakładów funkcjonuje skutecznie bez tej certyfikacji, ale w pełnej zgodzie z zasadami higienicznego projektowania.

Niezależnie od typu transportera, wspólne zasady są następujące. Po pierwsze, materiały kontaktujące się z żywnością muszą mieć udokumentowane dopuszczenie. Stale stosowane to austenityczne stale chromowo-niklowe AISI 304 (1.4301) i AISI 316L (1.4404) - ta druga z dodatkiem 2-3% molibdenu i obniżoną zawartością węgla, lepiej znosząca chlorki, solanki i agresywne środki myjące. Po drugie, konstrukcja musi pozwalać na skuteczne mycie. To znaczy: brak martwych stref, samodrenujące powierzchnie, dostęp narzędzi myjących, eliminacja gwintów otwartych w strefie produktu, brak metal-do-metalu kontaktu w strefie kontaktowej z żywnością, łatwy demontaż osłon i prowadnic. Po trzecie, komponenty elektryczne i elektroniczne w strefie mycia wysokociśnieniowego muszą mieć odpowiednią klasę szczelności. Klasa IP69K - wywodząca się z dawnej niemieckiej normy DIN 40050-9, obecnie objętej ISO 20653 i rozszerzającej IEC 60529 - opisuje odporność na natrysk wodą o temperaturze 80°C i ciśnieniu 80-100 bar pod kątami 0°, 30°, 60° i 90°. To rygorystyczny test, mający sens tam, gdzie realnie odbywa się mycie wysokociśnieniowe; w pozostałych strefach wystarczy IP65, IP66 lub IP67.

Integracja transportera z systemem wizyjnym - wyróżnik KXM

W naszej praktyce projektowej kluczowym i często niedocenianym obszarem jest sposób, w jaki transporter współgra z kamerą inspekcyjną. Niezależnie od typu transportera, kamera potrzebuje od niego trzech rzeczy: stabilności prędkości, stabilności geometrii i precyzyjnej synchronizacji.

Stabilność prędkości to mechanika - pewny napęd, brak poślizgu (czego konsekwencje są szczególnie dotkliwe przy kamerach linijkowych, gdzie poślizg objawia się jako zniekształcenie proporcji obrazu), tłumienie drgań własnych ramy. Stabilność geometrii to dobrze prowadzona powierzchnia robocza, płaski stół nośny, kontrola ugięcia ramy na pełnej szerokości - produkt w polu widzenia kamery musi mieć stałą pozycję i stałą wysokość względem obiektywu. Synchronizacja realizowana jest pozycyjnie - przez enkoder inkrementalny sprzęgnięty z elementem napędu - albo czasowo, gdy prędkość obiektu jest stała. Sygnały enkodera są typowo kwadraturowe (A i B przesunięte o 90 stopni), pozwalają wykryć kierunek ruchu i są wprowadzane bezpośrednio do kamery lub do sterownika PLC, który dyspozytoruje migawkę kamery, oświetlenie stroboskopowe i wyrzutnik produktu odrzuconego. Wszystko musi działać deterministycznie, z opóźnieniami liczonymi w milisekundach.

KXM specjalizuje się w projektowaniu transporterów, w których kamera, oświetlenie, czujniki wyzwalające i odrzutnik produktu są integralnymi elementami konstrukcji - geometrycznie zsynchronizowane z prędkością powierzchni nośnej i mechanicznie zamontowane na sztywnej części ramy. Różnica między transporterem zaprojektowanym jako baza dla aplikacji wizyjnej a transporterem, na którym kamerę „dostawiono", widać już w pierwszym tygodniu produkcji - w postaci liczby fałszywych odrzutów, częstotliwości rekalibracji i jakości raportów audytowych.

Dlaczego konstrukcja pod aplikację, a nie wybór z katalogu?

Transporter z katalogu jest tańszy w pierwszym podejściu i drogi w drugim. Niedopasowana szerokość zmusza do dodawania prowadnic, niedopasowana wysokość - do podestów i adapterów, niedopasowana prędkość - do dławienia napędu poniżej znamionowej charakterystyki, niedopasowana klasa szczelności komponentów - do przedwczesnych awarii. Każda taka korekta to godziny inżyniera u Państwa na obiekcie, a żadna nie jest doskonała.

KXM nie ma katalogu produktów. Każdy transporter projektujemy 1:1 pod wymagania konkretnej linii: realny gabaryt (z uwzględnieniem istniejących maszyn przed i za nim), realną wydajność (z marginesami szczytowymi), realne warunki mycia, realne wymagania audytowe klienta. Mechanika spotyka się z automatyką w trakcie projektu, a nie po dostawie. Montaż realizuje nasz zespół, uruchomienie również, deklaracje zgodności i dokumentacja powykonawcza są częścią dostawy. W aplikacjach o najwyższych wymaganiach higienicznych projektujemy zgodnie z zasadami EHEDG (z odniesieniem do Doc. 43), choć nie posiadamy formalnej certyfikacji.

To podejście ma sens szczególnie dla małych i średnich zakładów, gdzie linia powstaje etapowo i każdy element musi pasować do otoczenia, którego nie projektował dostawca z innego kraju.

Najczęściej zadawane pytania

Mam linię produkcyjną, na której potrzebuję kilku różnych transporterów. Czy KXM zaprojektuje to jako całość, czy każdy fragment osobno?

Zaprojektujemy jako całość. Optymalny dobór transporterów na linii spożywczej polega właśnie na świadomym przejściu od strefy do strefy: w strefie obróbki pierwotnej często taśma siatkowa albo modułowa, w strefie inspekcji wizyjnej taśma TPU, w strefie rozlewu lub napełniania łańcuch table-top, w strefie pakowania zbiorczego transporter rolkowy. Wszystkie te elementy projektujemy jako jeden system z jednym opisem mechaniki, jednym opisem automatyki i jednym uruchomieniem.

Czy modernizujecie istniejące linie, czy tylko budujecie nowe?

Realizujemy oba scenariusze. W projektach modernizacyjnych typowo wymieniamy taśmy, łańcuchy, łożyska, prowadnice, czasem ramę w newralgicznym miejscu; dokładamy elementy automatyki - enkoder, czujniki, oświetlenie pod kamerę. Decyzja „modernizacja czy nowa konstrukcja" wynika z bilansu kosztów i z tego, ile zostało technicznie sensownego materiału w istniejącej maszynie.

Jakie dokumenty otrzymam wraz z dostawą?

Standardowo: deklarację zgodności CE, deklaracje zgodności materiałów kontaktujących się z żywnością (od producentów taśm, łańcuchów, łożysk, smarów, listew prowadzących), dokumentację techniczno-ruchową, instrukcję mycia i konserwacji, schematy elektryczne i pneumatyczne oraz kartę katalogową urządzenia z parametrami uruchomieniowymi.

Jak długo trwa wykonanie transportera na zamówienie?

Termin realizacji zależy od stopnia złożoności, dostępności komponentów i bieżącego obłożenia warsztatu. Konkretną datę ustalamy indywidualnie po analizie aplikacji. Krótka rozmowa telefoniczna zwykle pozwala oszacować przedział czasowy.

Czy KXM ma certyfikat EHEDG?

Nie posiadamy formalnej certyfikacji EHEDG. W aplikacjach o najwyższych wymaganiach projektujemy transportery zgodnie z zasadami EHEDG (m.in. z odniesieniem do Doc. 43). W praktyce oznacza to ten sam standard projektowania, bez obciążania klienta kosztem certyfikatu, jeśli realna aplikacja go nie wymaga.

Skąd wiem, który typ transportera jest dla mojej linii?

Najszybciej zaoszczędzą Państwo czas, dzwoniąc bezpośrednio do naszego inżyniera. Krótki opis aplikacji - co transportujemy, w jakiej ilości na godzinę, jakie są warunki mycia, w jakim otoczeniu pracuje linia, czy są dodatkowe wymagania klienta sieciowego - wystarczy do wstępnej rekomendacji typu i zarysowania wyceny.

Co dalej?

Jeśli mają Państwo konkretny projekt - nową linię, modernizację, rozbudowę o nowy proces - albo szukają sparingpartnera technicznego do oceny dostępnych opcji, najszybsza droga to bezpośredni kontakt z naszym inżynierem. Bez sekretariatu, bez formalnych etapów, bez konieczności wcześniejszego przygotowywania zapytania ofertowego.

Telefon: +48 725-174-305

E-mail: kontakt@kxm.com.pl

Formularz: https://kxm.com.pl/kontakt

Zachęcamy też do lektury szczegółowych artykułów dotyczących poszczególnych typów transporterów - łącza znajdą Państwo w odpowiednich sekcjach powyżej.

Rozwiązania dla przemysłu

Automatyka, zbiorniki, maszyny, konstrukcje spawane i instalacje dla przemysłu spożywczego.

profesjonalizm

doświadczenie

kontakt@kxm.com.pl

+48 725-174-305

© KX Management 2024. All rights reserved.